زنم، زخمم، زنده ام

کتاب «زنم، زخمم، زنده‌ام» نوشته عفت خانی‌پور، مجموعه‌ای از شعر معاصر است که در قالب منظومه‌ای چندبخشی و با زیرعنوان «مرثیه‌ای برای انسان فراموش‌کار (منظومه‌ای در هشت دروازه‌ی بی‌نهایت)» تدوین شده. این اثر توسط نشر دانشگاهی فرهمند در سال ۱۴۰۴ شمسی (۲۰۲۵ میلادی) منتشر شده و در ۲۰۰ صفحه، به کاوش در عمق وجود انسانی می‌پردازد. شاعر با بهره‌گیری از فرم‌های متنوع شعری، تم‌هایی چون فراموشی، زخم‌های وجودی، هویت زنانه و زنده‌مانی در برابر ناملایمات را بررسی می‌کند. اشعار تکان‌دهنده و تأمل‌برانگیز کتاب، خواننده را به تأمل در فراموشی‌های فردی و اجتماعی دعوت می‌کنند و آن را به عنوان مرثیه‌ای برای انسان مدرن توصیف می‌کنند. این مجموعه نه تنها شعر، بلکه تأملی فلسفی بر زندگی است که تأثیر عمیقی بر مخاطب می‌گذارد.